فروپاشی هویت بصری ایران زیر سایه مدیریت سلیقه ای

به گزارش زارا، هنر تجسمی در یک تمدن کهن، نه یک عنصر تزئینی، بلکه بازتاب هستی شناختی و ویترین هویت ملی است. یادداشت حاضر با نگاهی انتقادی به واکاوی شکاف میان «هویت تمدنی ایران» و «خروجی های هنری شهری» می پردازد. مساله اصلی، غلبه مدیریت سلیقه ای بر چارچوب های تخصصی و نادیده گرفتن مصوبات قانونی در فرایند تصمیم گیری های هنری است. این نوشتار استدلال می کند که تداخل وظایف میان نهادهای دولتی، شهرداری ها و انجمن های هنری، در کنار فقدان اقتدار کارشناسی، منجر به ظهور هنری کلیشه ای، تهی از پیام و بی روح شده است که بیشتر از آن که به پویایی جامعه خدمت کند، به فرسایش فرهنگ بصری کشور می پردازد.