میکل آنژ شگفتی آفرید
به گزارش زارا، یک طراحی گمشده از «میکل آنژ» 27 میلیون دلار به فروش رسید و رکورد جدیدی برجای گذاشت.
به گزارش زارا به نقل از خبر آنلاین به نقل از ایسنا، وقتی «جیادا دیمن»، کارشناس بخش استادان قدیم نقاشی در حراجی کریستیز، عکسی برای تعیین تخمین قیمت دریافت کرد، هیچ گاه نمی توانست حتی تصور کند چه چیزی برایش ایمیل شده است: «یک اثر گمشده از میکل آنژ».
داستان از این قرار بود که مالک کنجکاو اما بی خبر، کشفی بزرگ را ارسال کرده بود: طراحی ای پیشتر ناشناخته از «میکل آنژ» که برای فرسکوهای مشهور کلیسای سیستین خلق شده بود. «دیمن» این اثر را که با گچ قرمز اجرا شده بود، بعنوان طرح مقدماتی برای پای راست پیکره باشکوه «Libyan Sibyl» شناسایی کرد؛ پیکره ای که در دورترین بخش شرقی سقف سیستین قرار دارد. به قول کریستیز، «میکل آنژ» این طراحی را حدود سالهای ۱۵۱۱ تا ۱۵۱۲، درست قبل از شروع نیمه دوم این دیوارنگاره عظیم، خلق کرده است.
حالا، این اثر هنری بعنوان گران ترین طراحی این هنرمند دوره رنسانس، رکورد جدیدی برجای گذاشته و با توجه به این که در حراج روز پنجشنبه به قیمت ۲۷.۲ میلیون دلار فروخته شد، خیلی فراتر از انتظارات ظاهر شد. ارزش این نقاشی قبل از حراجی حدود ۱.۵ تا ۲ میلیون دلار برآورد شده بود و بعد از رقابت ۴۵ دقیقه ای بین خریداران در نهایت به قیمت قابل ملاحظه ای فروخته شد.
رکورد قبلی گران ترین طراحی فروخته شده «میکل آنژ»، ۲۳ میلیون یورو (۲۴.۳ میلیون دلار) برای اثر «مردی عریان و دو چهره در پشت سر او» بود که در سال ۲۰۲۲ در کریستیز به فروش رسید.
پس این جواهر تمام این سال ها کجا پنهان مانده بود؟
این طراحی توسط مردی ارایه شد که ترجیح داد هویتش ناشناس بماند. او این اثر را در چارچوب مجموعه ای متشکل از چند شیء از مادربزرگش به ارث برده بود. او تمام عمرش از وجود این طراحی باخبر بود و می دانست که از اواخر قرن هجدهم در خانواده اش در اروپا نسل به نسل منتقل شده، اما از هویت هنرمند آن اطلاعی نداشت.
«دیمن» فورا کیفیت «ممتاز و قابل توجه» اثر را تشخیص داد. بعد از موافقت مالک، این اثر به نیویورک منتقل شد تا مورد پژوهش قرار گیرد. این بررسی ها شامل تصویربرداری مادون قرمز بود که طراحی هایی را در پشت کاغذ آشکار کرد که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نبودند. به قول کریستیز، آنها نیز به نظر متعلق به هنرمندی از قرن شانزدهم و نزدیک به میکل آنژ هستند.
«دیمن» متوجه شد که طراحی اصلی از نظر موادی که برای خلق آن استفاده شده، سبک و مبحث با طراحی مشهوری از میکل آنژ در موزه هنر متروپولیتن و همینطور با نسخه ای از همان اثر که در گالری اوفیتزی فلورانس نگهدار می شود، شباهت دارد.
«دیمن» بعد از شش ماه مطالعه، طراحی پیداشده را به موزه متروپولیتن برد و آنرا در کنار طراحی میکل آنژ آن موزه قرار داد. به قول بیانیه کریستیز، «آن لحظه، آخرین قطعه پازل بود.» آن چه وی در اختیار داشت، یک طراحی اصیل از میکل آنژ برای سقف سیستین بود. «دیمن» اظهار داشت: «بسیار هیجان زده شدم. کاملا واضح بود که هر دو طراحی به دست یک هنرمند و در یک زمان خلق شده اند.»
این مطلب زارا را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط زارا
نظرات بینندگان در مورد این مطلب